Cauma de la fam de Dàvid Grosclaude : fòrma e fons

1vGHnCaA_400x400Aquesta debuta de setmana, l’elegit regionau David Grosclaude comencèt una cauma de la fam per protestar còntra la non-publicacion au Jornau Oficiau d’un decret de creacion de l’Ofici Public de la Lenga Occitana. A sièis mes de la fin de son mandat, l’encargat de l’occitan a la Region Aquitània invòca directament l’Estat, que, non solament presenta ges d’iniciativas per desvolopar la pratica dei lengas minorizadas de son territòri e qu’amai fa empach ais iniciativas validadas per de collectivitats territorialas.

Bèu promier, fau notar que la decision de faire una cauma de la fam, es pron comuna en País Basco per exemple, mai per nautres es una novetat. De memòria, jamai se veguèt un personatge politic entamenar una cauma de la fam per l’occitan. E ço de nòu pòu pas faire de mau, que cercam justament ambé Marcha! a renovar l’accion occitanista e sa plaça dins la societat de uei. Tanben pòu faire parlar “nacionalament” de la problematica dei lengas dichas regionalas, que dins l’Estat mai jacobin dau monde, es a cada còp una pichona proesa. L’accion engatjada per David Grosclaude s’amerita tanben de ramentar un principi primordiau e pasmens sovent oblidat dins lo mitan occitanista dau sègle XXI : l’importància dau rapòrt de fòrça. Bastir un rapòrt de fòrça entre la societat occitana e lei decidaires, aquelei qu’an lo poder oficiau, sembla èstre un pas de mai vèrs l’acceptacion dau fach politic occitan. Aparar l’occitan, es evidentament faire de politica, que dempuei leis annadas 80 leis occitans se son mai que mai concentrats sus lo fach culturau, una error que uei se paga car.

S’aquela accion es, dins sa fòrma, de saludar, pòu pas empachar la necessitat d’una critica de fons. La revendicacion causida promièr : la creacion d’un Ofici Public per la Lenga Occitana (OPLO). Un ofici dedicat a la lenga, perque pas, que lei bretons e lei bascos n’an jà un. Encara que fau saupre a que servirà exactament. Dison que sarà un utís eficaç per portar projèctes, per coordonar lei regions, ambé la tòca promièra de faire créisser lo nombre de locutors. Segurament, totei siam d’acòrdi amb aquò, mai basta pas. Lo futur fonccionament es encara fosc e faudriá pas crear una usina de gas elitista aluenchada dau terren, leis occitanistas ne’n son leis especialistas. Alora, que farà concretament aquel ofici per melhorar la situacion de l’occitan dins la vida vidanta ? Coma sarà organisat, representat, elegit ? E subretot, de que ne’n pensan leis occitans ? Sariá estat interessant d’ajustar dins aquela batalha mediatica un ponch de vista critic sus la reforma dau collègi per exemple, que s’anóncia coma una vertadièra catastròfa per l’ensenhament dejà paure de nòstra lenga. Constatam que la creacion de l’ofici public sembla pas èstre la prioritat de la majoritat dei militants de terren occitans.

L’avem dich, entamenar una cauma de la fam es un mejan nòu per leis occitans de se confrontar a l’Estat en mediatisant seis idèias e sei conviccions. Mai paradoxalament es tanben un biais de se confortar dins lo ròtle de la victima, dau paure occitan oprimit per l’Estat francés. Segur que siam mespresats. Segur que l’Estat se fot completament de la disparicion de l’occitan, aquò es pas una susprèsa. Segur que siam en granda partida dependents de la bòna volontat deis institucions oficialas. Mai auriam pas, tròp longtemps, agut fisança dins leis elitas francesas per nos sauvar ? En basant nòstra militantisme sus lei subvencions, lei promèssas electoralas -localas coma nacionalas-, avem decidit de laissar lo poder entre lei mans dei politicians, es a dire qu’avem traçat lo camin invèrsa que nos menarà a la creacion d’una societat civila occitana autonòma, capabla de pensar e metre en aplicacion seis idèias comunas.

Per acabar, l’iniciativa originala de David Grosclaude dèu en ges de cas empachar de faire un bilanç de son mandat en tant qu’encargat de l’occitan per la Region Aquitània. S’es melhorada la situacion dempuei 2010 ? Puei que la transmission de la lenga es la prioritat: quant de sites bilingues, quant de calandretas mai ? La region s’enorgulha de menar dempuei 2004 una vertadièra politica linguistica per la lenga mai son tant positius lei resultats ? S’agís de valorar la lenga a travèrs quauquei simbèus fòrts o de faire que l’occitan siegue una vertadièra lenga de comunicacion per l’avenir, una lenga de vida ? Siam segurs d’aguer lei meteis objectius, lei meteissas ambicions ? Es ja mielhs que rèn, diràn leis optimistas -subretot comparat ais autrei regions occitanas-, mai l’optimisme bastarà pas per sauvar la lenga. Leis responsables politics, locaus o nacionau, tanpauc. La bala es dins nòstre camp, a nautres de jogar.

Dàvid Grosclaude en cauma de la fam

Avèm apres que Dàvid Grosclaude, conselhièr regional en carga de l’occitan en Aquitània, començava una cauma de la fam. Se ditz qu’es per desblocar una situacion a l’entorn del futur Ofici Public per l’Occitan. Es lo constat del blocatge per l’Etat centralista de las decisions presas per las Regions e los elegits locals, que fasèm tanben, pas sonque amb l’OPLO d’alhors. La cauma de la fam es en tot cas un metòde puslèu novèl, amai dins l’occitanisme, un biais d’installar un rapòrt de fòrça, perque òc, ne sèm aqui. Se vos volètz exprimir sus l’afar, i soscar, Marcha! es tanben aqui per aqu, o rapelam.

http://www.jornalet.com/nova/5201/david-grosclaude-en-cauma-de-la-fam