N’i a pro !

Avèm causit de difusir lo vejaire d’Evalina Houlès en seguida de la manifestacion de Montpelhièr e que rejonh los objectius avançats per MARCHA! dempuèi la debuta.

La protèsta de Montpelhièr, per rapòrt a las protèstas passadas, mobilizèt pas gaire los occitans. Mai d’una rason a-n’aquò: marrida causida de la data, guirguilhs al dintre d’Anem Òc, comunicacion flaca, reivindicacions neblosas, recuperacion per Saurel d’aquel “recampament festiu”, abséncia dels occitans descorats per la manca de resultats de las protèstas passadas, e la tièra es pas acabada.

Aprèp veire la mobilizacion magrinèla, e doncas los ressons encara mai magres dins los mèdias, aprèp ausir los manifestaires dire lor colèra davant lo trajècte caluc que los faguèt caminar al mitan de barris desèrts, podèm èsser segurs que, lo còp que ven se n’i a un, i aurà encara mens de monde mobilizats…

Es temps de se demandar se contunham aital, o s’ensajam de far quicòm nòu e cossí. Çò que vau dire es mon vejaire, es tanben lo resson de çò que me diguèron maitas personas, pendent e aprèp la protèsta.

Sèm fòrça que n’avèm pro de las divisions, dels guirguilhs estèrles, de las batèstas politicianas, de las recuperacions de totas menas, de las organizacions que mèsclan interés corporatista e interés general.

Nos cal ara fargar una estructura democratica, al dessús de las institucions qu’existisson, e financièrament independenta, coma faguèron los Catalans amb l’Assemblea Nacionala Catalana qu’es a l’encòp plurala, democratica e apolitica, e fòrta de sos 80 000 sòcis.

Nos devèm metre d’acòrdi sus 1 o 2 objectius clars, pan-occitans e que pòscan èsser compreses per l’ensemble de la populacion; foncionar sul principi d’una persona = una votz; iniciar d’accions divèrsas e mediatisadas a d’endreits diferents del territòri occitan, de tal biais de manténer la pression suls poders publics o las institucions.

Siá sèm capables d’analisar nòstras errors passadas , d’obrar amassa per assegurar l’avenidor de nòstra lenga e de nòstra cultura, e de botar aquel interés al dessús de tot lo demai, siá nos aprèstam a veire nòstras valors far lo darrièr badalh.

Se partejatz aquel sentiment, se sètz prèstes a vos engatjar dins la creacion d’un organisme aital e s’avètz d’idèias sus son fonccionament, digatz-o!

Sorsa : http://opinion.jornalet.com/evalina-houles/blog/1581/ni-a-pro

Publicités

Comunicat de l’Ostau dau País Marselhés sus la manif dau 24

Avèm causit de publicar aqui un comunicat venent del CA de l’Ostau dau País Marselhés, associacion de Marselha doncas, tocant a l’organizacion de la manifestacion del 24 d’octobre.

COMMUNICAT SUS LA MANIFESTACION OCCITANA
DAU 24 D’OCTOBRE A MONPELHIER

Lo 24 d’octobre venent a Montpelhier, doas associacions occitanas, l’IEO e la Federacion Calandreta, organison una manifestacion en favor de la lenga e de la cultura occitanas. Nautrei li saram pas e vos explicam perque.

Per incapacitat d’establir un projècte comun, se tròba que demòra uei sonquament doas associacion dins lo collectiu “Anem Òc”. Nòstre movement sachèt pas acampar mai larg, au contrari se recroquilhèt per èstre fin finala representat per quauquei personas. Tot lo lòng d’aqueu periòde, avem pas sachut coma si faire ausir, perque çò que disem encuei son au fons lei meteissei observacions qu’exprimem dempuei 2007.

D’en primier, regretam la manca d’analisi dei manifestacions passadas. Totjorn lo nombre de manifestants fuguèt onorable mai que dire dei resultats concrets ? Localament, permetiá d’estructurar lo movement occitanista, en particular a Tolosa. Mai d’un autre costat, a cada còp la mediatisacion de l’eveniment fuguèt quasi nula e amb un interés fòrça relatiu deis elegits. Per çò qu’es de la situacion generala, la preséncia de l’occitan dins l’ensenhament uei es mai precària encara que l’èra fa 10 ans. Segur que se pòu pas faire portar la responsabilitat d’aqueu constat negatiu ais organisators de la manifestacion, mai siam forçats de constatar qu’aquelei caminadas unitàrias an pas permés a l’occitan d’èstre mielhs considerat per la classa politica e que l’Estat francés, fins ara, a près ges de mesura per sauvaguardar son patrimòni linguistic.

Se l’ensenhament de l’occitan es en dificultat, sa situacion en Provença es desastrosa e es de mau comprendre de veire regularament Provença laissada de costat per leis instàncias occitanas quora sabem que la direccion nacionala de l’IEO per exemple es compausada per bòna part de personas originàrias d’aquela region e que son donc, forçadament, sensiblisadas a aquela problematica. Fa un bòn moment qu’ambé d’autreis associacions demandam de nos acampar en defòra de Lengadòc, que sei frontièras tròp sovent son consideradas coma aquelei d’Occitània. Nos pausam totjorn la question: perque aqueu refús permanent e testut de desplaçar la manifestacion unitària au delà dau domèni d’influéncia lengadocian e aquò sensa explicacion reala, maugrat lei nombrosas demandas fachas per d’associacions que per d’unei fasián partida dau collectiu Anem Òc ?

La chausida de Montpelhier tanben nos pausa question: perque manifestar en favor de la lenga dins una dei ciutats mai provesidas en matèria d’estructuras occitanas ? Leis interès politics sarián mai fòrts que l’interès comun dins aquela decision ? La data anonciada tanben pòu alimentar la suspicion: la manifestacion se debanarà un mes e mieg avans leis eleccions regionalas, dins la quala son engatjadas de listas occitanistas. Calcar la manifestacion sus lo calendier politic, perque pas estant leis enjòcs de venir (fusion e eleccion de novèus Conselhs Regionaus, ratificacion – o non – de la charta dei lengas minoritàrias). Mai dins aqueu cas, fauguèt mai considerar la problematica de regions en danger, qu’es evocada sonque d’un biais transparent dins la crida per manifestar.

Malurosament, perque va regretam, la manca de fòga per aquela cinquena manifestacion sembla anar dins lo sens de nòstra argumentacion. L’Ostau dau País Marselhés desira pas la revirada d’aquel eveniment que degun ne’n profitariá. Pasmens podem pas participar a una accion que fòrças causas dins son fonccionament nos escapan completament. Siam conscients que lo temps es comptat adoncas siam virats vèrs l’avenir, prèsts a debatre dei futurs mejans d’accion que fau metre en plaça per sauvar l’occitan. La creacion dau Forum d’Òc, qu’a per tòca d’acampar divèrsas associacions e structuras occitanas en Provença, deuriá permetre una mai bòna representacion democratica de nòstreis idèias. Nos esforçaram per lei mes a venir, ambé lei mejans qu’avem, de participar a aquela dinamica comuna.

Lo C.A. de l’Ostau dau País Marselhés